گروه اجتماعی: به عقيده معاون وزير آموزش و پرورش، در صورتی كه فرزندان و دانش‌آموزان تعارض رفتاری مشهودی ميان رفتار خانواده‌های خود با قرآن احساس كنند، بی‌شك قرآنی نمی‌شوند پس خانواده‌ها بايد به رفتارهای خود توجه داشته باشند كه آموزه‌های قرآنی را در رفتار خود پياده كنند.

حجت‌الاسلام والمسلمين محی‌الدين بهرام‌محمديان، معاون پژوهش و برنامه‌ريزی كتب درسی وزارت آموزش و پرورش در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، با اشاره به اهميت تربيت قرآنی فرزندان از منظر آيات و روايات اظهار كرد: تربيت قرآنی فرزندان تنها به مدرسه اختصاص نداشته بلكه خانواده‌ها نيز در تربيت قرآنی فرزندان نقش بسزايی دارند و حتی می‌توان گفت كه نقش خانواده‌ها در اين زمينه از نقش مدارس پررنگ‌تر و با اهميت‌تر است.

وی با بيان اين مطلب كه در تربيت قرآنی فرزندان محيط جامعه، محيط خانواده و محيط مدرسه بايد قرآنی باشد، عنوان كرد: به طور كلی تربيت قرآنی فرزندان بايد در خانواده و جامعه‌ای قرآنی انجام شود و اين قرآنی‌بودن به نحوی باشد كه وقتی در آن محيط استنشاق می‌كنيم اكسيژن قرآنی بگيريم و البته در اين صورت است كه تربيت قرآنی فرزندان در جامعه و خانواده شكل می‌گيرد.

وی با تأكيد بر اينكه برای تربيت قرآنی فرزندان بايد مبانی تربيتی قرآنی داشته باشيم، اظهار كرد: آموزش و پرورش ما در بحث مبانی تربيتی قرآنی با مشكل و نقص روبرو است و سطح مبانی قرآنی در آموزش و پرورش بايد ارتقا پيدا كند تا در نهايت شاهد تبديل شدن اين مبانی و مفاهيم قرآنی به عمل شويم.

تربیت قرآنی فرزندان نیازمند وجود مبانی تربیتی در آموزش و پرورش است

حجت‌الاسلام محمديان ادامه داد: هنگامی كه مبانی و مفاهيم قرآنی در ميان دانش‌آموزان به عمل تبديل شود و پس از آن در زندگی آنان به تجربه تبديل شده و به شكل مستمر پيگيری شود و آثار آن در جامعه مشاهده شود، می‌توانيم بگوييم كه در جامعه ما تربيت قرآنی اتفاق افتاده است.

معاون پژوهش و برنامه‌ريزی كتب درسی وزارت آموزش و پرورش در اين بخش از سخنان خود با بيان اينكه فرزندان ما آن چنان كه ما آرزو می‌كنيم بزرگ نمی‌شوند، افزود: فرزندان ما نه تنها آن چنان كه ما آرزو می‌كنيم بزرگ نمی‌شوند بلكه آن‌چنان كه ما زندگی می‌كنيم بزرگ می‌شوند و به عبارتی از والدين و اطرافيان خود الگو می‌گيرند پس در صورتی‌كه محيط خانه و مدرسه قرآنی باشد بچه‌ها نيز قرآنی تربيت می‌شوند.

وی يادآور شد: در صورتی كه دانش‌آموزان تعارض رفتاری مشهودی ميان رفتار خانواده‌های خود با قرآن احساس كنند، بی‌شك قرآنی نمی‌شوند پس خانواده‌ها بايد به رفتارهای خود توجه داشته باشند كه آموزه‌های قرآنی را در رفتار خود پياده كرده و براساس آموزه‌های قرآنی عمل كنند تا فرزندان خود را به آموزه‌ها و تربيت قرآنی جذب كنند.

رئِيس سازمان پژوهش و برنامه‌ريزی كتب درسی وزارت آموزش و پرورش در اين بخش از گفت‌وگو با بيان اينكه كودكان و نوجوانان بخشی از ساعات خود را در مدرسه می‌گذرانند، يادآور شد: هر چند كه دانش‌آموزان بخشی از ساعات خود را در مدرسه می‌گذرانند اما اثربخش‌ترين حوزه تربيتی در خانواده به خصوص در دوره پيش از دبستان انجام می‌شود.

وی در مورد بهترين زمان برای تربيت قرآنی فرزندان گفت: به طور كلی شالوده تربيتی بچه‌ها پيش از دبستان اتفاق می‌افتد و خانواده‌ها بايد با آگاهی كامل نسبت به آموزه‌های دينی و مفاهيم و مبانی قرآنی تربيت قرآنی فرزندان خود را از دوران خردسالی و قبل از ورود به دبستان آغاز كنند تا بتوانند اثرات بهتری را در ميان فرزندان خود مشاهده كنند.

محمديان در ادامه عنوان كرد: مدارس نيز نبايد آموزش‌های خود را در قالب حفظيات ارائه دهند بلكه بايد آموزه‌ها و مفاهيم قرآنی را به رفتار تبديل كنند و در ادامه به صورت فعاليت‌های تجربه شده در ميان دانش‌آموزان تبديل كنند.

حجت‌الاسلام محمديان در بخش پايانی سخنان خود با بيان اينكه مدارس را در تربيت قرآنی فرزندان ناموفق نمی‌بينم، افزود: توفيقات به دست آمده در آموزش و پرورش در جهت تربيت قرآنی فرزندان كافی نيست و البته در اين زمينه بايد اقدامات اساسی انجام شود.